-
การอุทธรณ์
ม.193
คำพิพากษา, คำสั่ง, ศาลอุทธรณ์, ห้ามอุทธรณ์
ระบุข้อเท็จจริง, ข้อกฎหมาย
-
ข้อจำกัดสิทธิอุทธรณ์
ม.193 ทวิ
ห้าม, 3 ปี, 6หมื่น, เว้น
- 1. จำคุก, กักขัง
- 2. จำคุก, รอการลงโทษ
- 3.มีความผิด, รอการลงโทษ
- 4. ปรับเกิน 1พันบาท
-
การอนุญาตอุทธรณ์
ม.193ตรี
ต้องห้าม 193ทวิ, ความเห็นแย้ง, อัยการสูงสุดรับรอง, มีเหตอันควร
-
อุทธรณ์ข้อกฎหมาย
- ม.195
- ชัดเจน, ว่ากันมาแล้ว
สงบเรียบร้อย, ไม่ปฎิบัติตามบทบัญญัติอุทธรณ์, แม้ไม่ได้ยกขึ้นใน
-
คำสั่งระหว่างพิจารณา
- ม.196
- ห้ามอุทธรณ์จนมี คำพิพากษาหรือคำสั่ง, มีการอุทธรณ์ด้วย
-
ส่งสำเนาอุทธรณ์
ม.200
อีกฝ่ายแก้, ภายใน15วัน
-
ห้ามพิพากษาเพิ่มเติมโทษ
ม.212
ห้ามศาลอุทธรณ์เพิ่มเติมโทษ, เว้นโจทก์อุทธรณ์ในทำนองนั้น
-
พิพากษาไปถึงจำเลยอื่นที่มิได้อุทธรณ์
ม.213
ศาลอุทธรณ์กลับหรือแก้, ไม่ลงโทษหรือลดโทษ, พิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่มิได้อุทธรณ์
-
สิทธิในการฎีกา
ม.216
คัดค้านคำพิพากษา คำสั่ง ศาลอุทธรณ์, 1เดือน นับแต่วันอ่านหรือถือว่าอ่าน
-
ข้อจำกัดสิทธิฎีกา
ม.216
ศาลอุทธรณ์ยืน แก้เล็กน้อย, ไม่เกิน5ปี หรือปรับ, ทั้งจำปรับแต่คุกไม่เกิน 5 ปี, ห้ามคู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลอุทธรณ์ยืน แก้น้อย, คุกเกิน 5 ปี, ห้ามโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
-
ข้อห้ามฎีกา
ม.219
ศาลชั้นต้น, ไม่เกิน2ปี หรือ4หมื่น หรือทั้งจำปรับ, ถ้าศาลอุทธรณ์ยังลงไม่เกินนี้, ห้ามคู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง, มิใช้แก่จำเลย, แก้ไขมาก เพิ่มโทษ
-
ห้ามฎีกา คดียกฟ้องสองศาล
ม.220
ห้ามคู่ความฎีกา, ชั้นต้น อุทธรณ์ ยกฟ้องโจทก์
-
การอนุญาตให้ฎีกา
ม.221
คดีห้ามฎีกา ตาม 218, 219, 220, ผู้พิพากษาทำความเห็นแย้ง เห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญอันควร และอนุญาต, อัยการสูงสุดรับรองว่ามีเหตุ
-
การบังคับไปตามคำพิพากษา
ม.245
ไม่ชักช้า
ศาลชั้นต้นมีหน้าที่ส่งสำนวนประหารหรือตลอด ไปศาลอุทธรณ์ และคำพิพากษายังไม่ถึงที่สุด, เว้นอุทธรณ์ยืน
|
|